Celem projektu eSticky jest wsparcie osób z problemami z pamięcią, tak aby mogły one zachować niezależność w życiu. W tym celu stworzyliśmy wizję cyfrowej kartki samoprzylepnej, która pomaga starszym osobom pamiętać o ich codziennych zobowiązaniach i drobnych spotkaniach.

Historie użytkowników opisują procedurę interakcji użytkowników głównych i drugorzędnych z eSticky i mają na celu przedstawienie ogólnego zarysu sposobu jego działania.

W tym artykule przyjrzymy się bliżej temu, jak przebiega procedura interakcji.

User Stories: aktorzy

Aby zrozumieć, jacy aktorzy mogą brać udział w procedurze interakcji eSticky, warto posłużyć się praktycznym przykładem:

  • Hans: główny użytkownik, jest starszą osobą cierpiącą na umiarkowaną demencję;
  • Klaus: syn Hansa, przyjmuje rolę administratora. Klaus potrafi konfigurować systemy i urządzenia na poziomie amatorskim, dlatego decyduje się na skonfigurowanie systemu eSticky;
  • Lisa: troskliwa córka Hansa. Przyjmuje rolę użytkownika drugorzędnego;
  • Maria: jest profesjonalną opiekunką, która odwiedza Hansa dwa razy w tygodniu. Ona również przyjmuje rolę użytkownika drugorzędnego.

User Stories: konfiguracja wstępna

Klaus, w roli administratora, konfiguruje system eSticky. Umieszcza wyświetlacze w najbardziej odpowiednich miejscach w domu Hansa, a stację bazową stawia w centralnej części domu. Aby skonfigurować stację bazową, Klaus loguje się jako administrator i postępuje zgodnie z instrukcjami kreatora instalacji.

W szczególności procedura instalacji prowadzi Klausa przez następujące kroki:

  1. Wybór języka systemu;
  2. Połączenie z siecią domową;
  3. Przypisanie opisowej nazwy stacji bazowej i rejestracja na serwerze;
  4. Powiązanie wyświetlaczy i przypisanie każdemu z nich opisowej nazwy;
  5. Skonfigurowanie kont użytkowników z odpowiednimi rolami – Hans jako użytkownik główny oraz Lisa i Maria jako użytkownicy drugorzędni.

Redagowanie wiadomości przez krewnych

Lisa, w roli użytkownika drugorzędnego, pisze swoją pierwszą wiadomość. Zobaczmy wspólnie, jakie są kroki tworzenia wiadomości:

  • Lisa otrzymuje zaproszenie z serwera rejestracyjnego i aktywuje swój profil;
  • Aplikacja internetowa wyświetla pulpit nawigacyjny, na którym Lisa widzi stację bazową w domu swojego ojca. Po kliknięciu ikony stacji bazowej nawiązywane jest z nią połączenie;
  • Lisa loguje się do stacji bazowej ojca za pomocą swojej nazwy użytkownika i hasła;
  • Lisa widzi pustą listę wiadomości dla Hansa, ponieważ Hans jest jedynym skonfigurowanym użytkownikiem głównym. Następnie tworzy nową wiadomość, naciskając przycisk Dodaj (lub +). Potem wykonuje te dodatkowe kroki, aby utworzyć wiadomość: wpisuje tekst o określonej maksymalnej liczbie znaków; wybiera element graficzny z predefiniowanej listy, aby wizualnie wesprzeć wiadomość tekstową i uczynić ją bardziej zauważalną; planuje, kiedy wiadomość ma się pojawić – dzień, godzina, przedział czasowy; wybiera parametry wyświetlania – np. pogrubienie czcionki; wybiera wyświetlacz(e), na których wiadomość ma się pojawić;
  • Po zredagowaniu wiadomości Lisa widzi swój wpis na liście wiadomości z opcją włączenia, wyłączenia, edycji lub usunięcia.

Redagowanie wiadomości przez asystentów

Maria, w roli użytkownika drugorzędnego, pisze wiadomość. Zobaczmy teraz alternatywne kroki tworzenia wiadomości:

  • Ponieważ Maria jest profesjonalną asystentką, na jej panelu sterowania wyświetla się więcej niż jedna stacja bazowa. Maria otrzymuje zaproszenie z serwera rejestracyjnego i dodaje stację bazową od Hansa do swojego istniejącego konta;
  • Wybiera stację bazową z domu Hansa i loguje się za pomocą swojej nazwy użytkownika i hasła;
  • Maria widzi listę wiadomości dla Hansa wraz z wpisem Lisy i tworzy nową wiadomość, klikając przycisk Dodaj (lub +). Następnie wykonuje dodatkowe kroki w celu utworzenia wiadomości: na przykład wprowadza tekst „Czy bierzesz leki? – Proszę potwierdź”; definiuje ją jako wiadomość aktywną, zaznaczając odpowiednie pole wyboru, a następnie wybiera rodzaj potwierdzenia; wybiera harmonogram wyświetlania wiadomości (dzień, godzina, przedział czasowy) i parametry wyświetlania; na koniec wybiera wyświetlacze „Kuchnia” i „Salon” z listy wyświetlaczy. Lista wyświetlaczy pokazuje tylko aktywne wyświetlacze ze względu na typ wybranej wiadomości aktywnej;
  • Po zredagowaniu wiadomości Maria widzi wpis na liście wiadomości z opcją aktywacji, dezaktywacji, modyfikacji lub usunięcia.

User stories: czytanie wiadomości

Wiadomości są odczytywane przez głównego użytkownika, a potwierdzenia przez drugorzędnego. Przyjrzyjmy się wspólnie kilku praktycznym przykładom:

  • Hans czyta wiadomość od Lisy na lustrze w łazience: „Proszę, włóż zęby do szklanki z Kukidentem” i cieszy się z przypomnienia;
  • Czyta również wiadomość od Marii w kuchni: „Czy bierzesz leki? – Proszę potwierdź” i potwierdza wiadomość. Wiadomość znika wtedy z kuchni i salonu;
  • Maria odczyta potwierdzenie później, gdy ponownie wejdzie do aplikacji internetowej.

Udostępnij

31 / 51

Powiązane wpisy

2

Koncepcja projektu UI: projekt eSticky

News

Urządzenia eSticky na „Jesiennej szkole dla młodych neurologów”

News

2 3

Wyświetlacz eSticky: projekt urządzenia

News